شهید علیرضا عبدالهی در یکم دی ماه سال ۱۳۴۲ در روستای ابوعلی از توابع شهرستان کازرون فارس در خانواده ای اصیل وشریف پا به عرصه وجود نهاد. علیرضا دوران کودکی را در جمع خانواده در محیط پاک و باصفای روستا طی کرد با رسیدن به سن مدرسه تحصیلات ابتدائی اش را در همان روستا آغاز نمود و پس از چند سال تحصیل همراه خانواده به کازرون رفت و ادامه تحصیلات ابتدائی را در آن شهر گذراند .
علیرضا که برخاسته از قشر محروم وساده دل روستا بود اندیشید که بهترین راه برای نجات از چنگ فقر و محرومیت تنها در س وتحصیل است بر همین اساس با تلاشی مضاعف و دوچندان درس میخواند و روز به روز پیشرفت میک رد وی به تعالیم دینی وانجام تکالیف مذهبی اهمیت زیادی میداد از زمانی که نماز را فراگرفت سعی می کرد آن فریضه مقدس را در مسجد وبه صورت جماعت برگزار نماید

وی پس از پیروزی انقلاب علیرغم سن کمی که داشت رابطه حسنه ای با نهاد ها و اماکن انقلابی برقرار نمود . علیرضا بیش از همه جا با مساجد در ارتباط بود و در فعالیتهای فرهنگی اجتماعی و دینی مسجد شرکت می کرد در آنجا بود که با عده ای از طلاب مخلص و انقلابی آشنا شد . اخلاق ورفتار طلابهای جوان چنان تأثیری برعلیرضا نهاد که تصمیم گرفت به آن کسوت در آید.
پس از پایان دوران دبستان جهت انجام تصمیمش مصمم شد وی پس از مشورت و کسب اجازه از پدر و مادر در حوزه علمیه الزهرا (س) کازرون درمحضر اساتید آنجا زانوی شاگردی بر زمین نهاد . علیرضا با شور و حالی وصف ناشدنی به درس پرداخت هوش و استعداد و همچنین علاقه فراوانش به دانش اندوزی سبب شد تا پس ا ز اندک مدتی در بین طلاب هم سطح خود علیرغم کمی سن ممتاز ترین طلبه به شمار آید و در بین اساتید به جایگاه ویژه ای دست یابد .

علیرضا ضمن تحصیل درحوزه علمیه همکاری گسترده ای را با سایر نهادهای انقلابی آغاز کرد او چشمه جوشانی بود که ضمیری شفاف و زلال داشت . اساتیدحوزه که پیشرفت مطلوب و همچنین عطش وی برای فراگیری را دریافتند بر آموزش او همت گماشتند تا اینکه پس از سه سال تحصیل در حوزه علمیه الزهراء کازرون بنا به پیشنهاد اساتید خود روانه شهر مقدس قم شد. تا درسش را درحوزه های علمیه قم ادامه دهد. در آن هنگام از وقوع جنگ تحمیلی مدت می گذشت علیرضا که مشاهده می کرد دوستان و طلاب جوان روانه جبهه می شوند، او هم عزم جبهه کرد اما به علت کمی سن و کوچکی جثه پذیرفته نشد .

زمانی که در قم مشغول تحصیل بود نیز برای رفتن به جبهه اقدام کرد اما کمی سن مانع عزیمتش بود علیرضا حدود سه سال در حوزه های علمیه قم نزد اساتید معتبر و گرانقدر حوزه تحصیل نمود وی در آن مدت از پیشرفت چشمگیری در امور درسی برخوردار شد. آن چنانکه اساتید وی درحوزه علمیه آینده درخشانی برایش پیش بینی کردند.

علی رضا در شوق رفتن به جبهه به هر دری زد اما آن را بسته می یافت تا اینکه اطلاع حاصل کرد می تواند به عنوان مبلغ رهسپار جبهه شود. او همین دم را غنیمت یافت و بی درنگ عازم جبهه شد وی درطول مدت مأموریت خود از رزمندگان سپاه اسلام چیزهای بسیاری آموخت او دانست ایثار و فداکاری را حد و مرزی نیست و برای آنکه بتوان ایثار کرد تنها باید ایمان و تقوی داشته باشی .

علیرضا شبهای بسیاری خلوت نیمه شب رزمندگان رابه چشم دید رزمندگانی که روزها در مقابل دشمن چون شیر می غریدند و چون رود می خروشیدند همان آدمها شب هنگام در مقابل پروردگارشان پیشانی برخاک می رسانیدند وبه درگاه او گریه وزاری می کردند. وی حیران این عادت شد و انگشت تفکر به دندان گرفت. علیرضا به جستجوی آن راز برآمد و عاقبت پاسخ آن را دریافت کرد تنها عشق بندگی خداوند و پاسداری از فرامین حق موجب چنان روحیه ای می شود .

پس از پایان مدت مأموریت علیرضا به حوزه باز گشت او دیگر آن طلبه مشتاق نبود که در هر مسئله ای جزئی با استاد بحث کند علیرضا سر به زیر و فکور شده بود وی مدت زمان زیادی را در حوزه تاب نیاورد او تنها توانست چهار ماه مجالس درس را تحمل کند پس از آن مدت روانه جبهه شد تا درکنار سایر رزمندگان اسلام مدافع انقلاب اسلامی باشد. او رمز اخلاص را دریافته بود و همواره آن را به کار می بست .

در مرحله دوم اعزامش به جبهه لباس رزم به تن کرد رو به سوی جبهه های عشق نهاد . علیرضا در آن مرحله به جزیره مجنون رفت وی مجنون لیلی آسمانی بود که تنها به واسطه شهادت به وصال مقصود خود می رسید . او شبها در نمازهای شب و خلوت های عاشقانه اش از خداوند طلب شهادت می کرد . تا اینکه در دوازدهم خرداد ماه سال ۱۳۶۵ دعا و ندبه اش به در گاه خداوند اجابت شد و علیرضا در سحرگاهی باطراوت رخت شهادت پوشید و رهسپار دیار نور وعشق شد . روحش شاد