شهید «محمد اسماعیل دلاور» فرزند «حسنقلی» در سال ۱۳۳۳/۰۶/۰۷ در شهر خشت از توابع شهرستان کازرون دیده به جهان گشود و در سن ۷ سالگی وارد دبستان ساسان خشت و موفق به اخذ مدرک ششم ابتدایی شد. لیکن به دلیل شرایط محیطی و مالی و نبود مدرسه راهنمایی در محل ترک تحصیل کرد و با هدف کمک به خانواده وارد بازار کسب و کار شد.

شهید «محمداسماعیل دلاور» در خانواده ای زحمت کش و مذهبی امرار معاش می کرد. وی از همان کودکی شخصی خداپرست و مطیع فرمان پروردگار خویش بود و هیچ وقت از یاد خداوند غافل نبود و همیشه راضی به رضای خدا بود. به نماز و قرآن و اهل بیت عصمت و طهارت علاقه به خصوصی داشت و قرآن را نیکو و با صوت دلربایی تلاوت می کرد.

شهید محمداسماعیل دلاور در سن ۱۸ سالگی که جوانی برومند شد به استخدام شهربانی درآمد و پس از طی دوره آموزشی درجه دارای در تهران مشغول انجام وظیفه شد. پس از ۲ سال با اجازه پدر و مادرش همسیری انتخاب کرد و پس از ازدواج به شهرستان شیراز انتقال و در فرودگاه شیراز به عنوان مامور فرودگاه امنیت شهروندان را تأمین می کرد.

شهید پس از طی چند سال دوباره به شهرستان بوشهر انتقال و در فرودگاه بوشهر با رضایت قلبی انجام وظیفه می کرد و سپس از فرودگاه بوشهر از سوی ناحیه انتظامی بوشهر به منطقه اننتظامی کنگان انتقال و در کلانتری کنگان ادامه خدمت داد، خدمت شهید به نحوی بود که خشنودی مسئولین را به همراه داشت. در این موقع شهید دلاور دارای ۵ فرزند پسر و ۲ فرزند دختر بوده که همگی را با افتخار و سربلندی با حقوقی اندک اداره می کرد و همیشه فرزندانش را از همان کودکی به خداپرستی دعوت می کرد و همه فرزندانش را به نماز و قرآن عادت داده بود. همیشه راضی بود به رضای خداوند که هم قطاران همیشه از وی به عنوان فردی خالص و مخلوص صحبت می کنند و چون افسری شجاع و لایق بود، همیشه آمادگی خود را برای هر نوع ماموریت خطرناک اعلام می کرد تا این که صلاح خدا بر آن شد که نامبرده در تاریخ ۱۳۷۳/۰۵/۲۴ برای سرکوبی اشرار مسلح که آسایش را از مردم سلب کرده بودند در درگیری مردانه ای در دوراه کنگان جان خویش را در راهه خدمت به خلق خداوند نثار الله و به درجه رفیع شهادت نائل آمد و در گلزار شهدای شهر خشت در جوار همرزمان شهیدش آرام گرفت.

روحش شاد و یادش گرامی.