خاکی پوش آسمانی: شهید غلامرضا پهلوانی

باید برای غریب ترین زخم روزگار گریست. برای معصوم ترین حقیقت تاریخ گریه کرد .برای غریبی خدا در جهان ظالم برای آنان که جهان خویش را به رنگ موهوم شب الوده تباه کردند اما دریغ که شادمانی حقیقت جوی والا به اندوه بدل شود.

شهدای کازرون، وقتی خود را بودن خویش را پیش خدا ذبح می کنیم شادمانی و خورسندی وجودت را میان شانه های موج خویش می گیرد و ترا از عشق امید و رضایت می اکند

بچه های ما در کربلاهای مکرر مفاهیم ژرفی چون هجرت. حسرت و پرواز را معنا کردند آنها نمونه های وارسته و برجسته آفرینش بودند. مردان خداجوی طوفانی. دریادلان سبز مرغان دریایی سرگردان در بیکرانگی اسمان وحدت شگفتا صبوری که چشمهایشان داشت. شگفتا حماسه ها که در دستانشان بود رونق افزای خاطره های سپید اسمانند و مجلس افروز بزم حضورهماره فرشتگان .

هرکس در این هنگامه با ما نیست مرده است

هرکس به رنگ بی تفاوت زیست مرده است

یکی از این نمونه های وارسته و برجسته آسمان شهید غلامرضا پهلوانی بود او خاکی پوشی بود که دلی به وسعت آسمان داشت در سال ۱۳۳۴ در زمین خاکی متولد شد در کودکی تلالو نورانی ستارگان قلبش دل هر بیننده ای را به خود مشغول می کرد صفا و صمیمیت همانند باران بر چهره نورانی اش می بارید او رفیق دوستی به تمام معنا بود که در همه حال با چهره خندانش بزم دوستان را شادتر می کرد هم زمان باشهادت شهید حاج سید مصطفی خمینی و با اولین جرقه انقلاب اسلامی به خیل دوستداران انقالاب پیوست در تمامی راهپیمایی ها و اعتراضات مردمی نسبت به حکومت شاه در شیراز و کازرون شرکت فعالانه داشت در پخش اعلامیه جلسات محرمانه شرکت داشت.

او سر مایه معنویش را از مسجد ملابرات در حضور شهیدانی همچو سردار شهید دکتر علی اکبر پیرویان، شهید ابراهیم باستان و……..گرفت در تظاهرات خیابانی و در شب شهادت شهید بهبهانی نژاد در خیابان حضرتی هنگامی که مشت هایش به طرف مامورین شاه به عنوان اعتراض بلند کرده بود و با تمام قدرت مرگ بر شاه می گفت مامورین زانویش را نشانه گرفتند و با تیر کینه ان را شکافتند در هنگام ورود حضرت امام همراه با دوستان به خیل مشتاقان زیارت امام پیوست.

با پیروزی انقلاب به عضویت کمیته درآمد و سپس با تشکیل سپاه به جمع سبز جامگان سپاه پیوست اولین گروه اعزامی به کردستان بود که رشادتهایی از خود در آنجا به جای گذاشت با شروع جنگ تحمیلی چندین بار به جبهه اعزام شد و بالاخره در اخرین ماموریتش به همراه سنگرسازان بی سنگر در تاریخ ۱/۴/۱۳۶۰ در جبهه ابادان به معشوق خویش پیوست ودر اسمان ابی انیشه ها برای همیشه ارام گرفت ودوستانش را برای همیشه داغدار نمو د.

او رفت اما رفتن او برای ما درس عبرتی خواهد شد تا همیشه آدمهای سترگی همانند شهید پهلوانی به عنوان الگو رهگشای زندگیمان باشد

روحش شاد و یادش گرامی باد