نامردتر از قاطر

حامی گت‌آقازاده از فرماندهان یگان دریایی لشکر ویژه 25 کربلا درباره شوخ‌طبعی‌های رزمندگان در جبهه، می‌گوید: سال 66، لشکر ویژه 25 کربلا در منطقه غرب کشور درگیر عملیات والفجر 10 بود، به‌خاطر کوهستانی بودن منطقه، مأموریت آبی‌خاکی برای یگان ما یعنی یگان دریایی درنظر گرفته نشد؛ برای همین به اتفاق نیروهامان در هفت‌تپه ـ عقبه لشکر مستقر بودیم.

 

 

به گزارش سرویس «حماسه و دفاع» شهدای کازرون، حامی گت‌آقازاده گفت: برای استراحت به کانتینر فرماندهی یگان دریایی لشکر رفته بودم، در گیرودار استراحت، صدای نزدیک شدن خودرویی به گوشم رسید، در بین همه حدس‌هایی که می‌شد زد، ذهنم رفت سراغ آقامحسن؛ محسن اسحاقی، فرمانده یگان دریایی. معطل نکردم و از سر ذوقِ دیدن فرمانده محسن که چند وقتی بود نمی‌دیدمش، از خواب شیرین عصرگاهی‌ام زدم، از جا بلند شدم، حدسم درست بود، محسن بود، به استقبالش رفتم، بعد از چاق‌سلامتی، محسن رو به من کرد و گفت: «حامی! خبر خوبی برایت دارم»؛ گفتم: «خوش‌خبر باشی آقا محسن! خبر؟ چیه خیره؟»، گفت: «راستش، آقا مرتضی قربانی ـ فرمانده لشکر ـ مأموریت مهمی را برایت درنظر گرفت، چند روز دیگر باید نیروهای پیش‌رو را به همراه امکانات‌شان ببری سمت غربِ جاده مریوان دِزلی».

این فرمانده یگان دریایی لشکر ویژه 25 کربلا خاطرنشان می‌کند: بعد از این دستور کمی جا خوردم، همه مأموریت‌ها را می‌شد حدس زد، الا این یکی؛ بعد از تشریح مفصل مأموریت، معلوم شد کل راه را باید با قاطر طی کرد و از خودرو هم خبری نیست، حرکت در مسیر جاده‌های صعب‌العبور دزلی ـ مریوان با پای پیاده ممکن نبود و اگر هم انجام می‌شد، زمان زیادی از دست می‌رفت، تازه اگر هم به پای کار می‌رسیدی، دیگر توانی نمی‌ماند که بشود مأموریت را تا آخر انجام داد، مانده بودم چی به محسن بگویم، از یک طرف انصراف از مأموریت یعنی جا زدن، از طرف دیگر هم اصلاً دوست نداشتم حرف محسن زمین بماند.

گت‌آقازاده اضافه می‌کند: خنده‌دار قصه این بود که اگر دوستانم می‌فهیمدند کار و بارم در ماموریت افتاده به قاطررانی، کلاهم پس معرکه بود و تا آخر جنگ باید نیش و کنایه‌هاشان را می‌شنیدم، خلاصه با کلی دودلی و تردید، عزمم را جزم کردم تا مأموریت را انجام دهم، اما دلم نیامد حالا که قبول کردم، حرف آخرم را نزده بروم؛ برای همین گفتم: «محسن جان! ما قایق‌رانیم، آموزش و تجربه داخل آب و دریا داریم، ما را چه به قاطررانی؟»

وی ادامه می‌دهد: حرفم کارگر نیفتاد، مثل آب در هاون کوبیدن بود؛ صبح برادر عباس بابایی ـ فرمانده گروهان مقداد ـ را معاون خودم برای این مأموریت پیشنهاد دادم، آقا محسن هم که نمی‌خواست بهانه دستم داده باشد، چشم‌بسته با پیشنهادم موافقت کرد.

این فرمانده یگان دریایی لشکر ویژه 25 کربلا می‌گوید: نیروهای پیش‌رو برای این مأموریت را جمع کردم و توجیهات لازم را انجام دادم، بعد هم گفتم که بدون معطلی، بروند سهمیه قاطرهاشان را که از قبل تدارک دیده شد، تحویل بگیرند؛ امکانات جانبی را هم آماده کردیم و یکی را هم سپردم بالای سرشان تا کار با قاطر را به آنها یاد بدهد، به آنها گفتم: «بچه‌ها! وعده دیدار ما چند روز دیگر، دزلی».

گت‌آقازاده بیان می‌کند: چند روز بعد به اتفاق نیروهای مرحله دوم، عازم دزلی شدم، به ابتکار یکی از بچه‌های مرحله اول اعزام، چند خانه روستایی برای استقرار نیروها درنظر گرفته شد، ساختمانی هم آنجا برای اصطبل اسب‌ها مهیا کرده بودند، از قرار معلوم کارها طبق روال پیش می‌رفت، عباس را صدا زدم و آخرین وضعیت قاطرها، آموزش و آمادگی نیروها در حمل بار را از او جویا شدم.

وی یادآور می‌شود: مأموریت سختی پیش‌روی‌مان بود، قرار بود بعد از آموزش، به‌مدت 40 روز، تمام امکانات تسلیحاتی، پشتیبانی و تغذیه‌ای لشکر ویژه 25 کربلا را از «ملخور» به شیار «وشکنار»، درست زیر پای دشمن انتقال بدهیم، بعد از گوش دادن گزارش‌های عباس، آمادگی خود و نیروهای عمل‌کننده را به اطلاع فرمانده لشکر رساندم.

این فرمانده یگان دریایی لشکر ویژه 25 کربلا می‌افزاید: آقا مرتضی قربانی هم جزئیات بیشتری را از انجام مأموریت در اختیارم گذاشت، به اتفاق عباس، رفتیم سراغ اصطبل‌ها و بازدید از قاطرها؛ وقتی رسیدم آنجا، نیروهای گروهان مقداد صف کشیده، کنار قاطرهاشان ایستاده بودند، درست مثل سان دیدن فرمانده از نیروهای تحت امر، من هم وارد میدان شدم، صحنه خنده‌داری بود، وارد اصطبل شدم، به محض رسیدن، عباس صلوات بلندی فرستاد و یکی یکی نیروها را معرفی کرد و نحوه آموزش‌ها را توضیح داد، پایان سان از قاطرها هم گفت: «برادران! امروز من، شما باید دست در دست هم، آموزش پایانیِ باربری با قاطر را از سر بگذرانیم، خودتان بهتر از من می‌دانید، اگر آموزش‌های طاقت‌فرسای این چند روز برای‌تان پیش‌بینی نمی‌شد، بردن این همه امکانات لشکر ممکن نخواهد بود، انشاءالله همت شما و تدبیر فرمانده حامی، روزهای خوبی را برای همه‌مان برای انجام موفقیت‌آمیز ماموریت نوید می‌دهد».

گت‌آقازاده اضافه می‌کند: عباس آن ساعت حسابی جوگیر شده بود و خودش را مثل یک سخنران تمام‌عیار فرض می‌کرد، کمی بعد، رویش را از جمعیت به طرف من برگرداند و ادامه داد: «آقای حامی! ما می‌خواهیم برویم قاطرسواری بالای قله؛ برای شما هم یک قاطر سرحال و سرزنده آماده کردیم».

وی ادامه می‌دهد: زیرچشمی نگاهی به عباس انداختم و برق شیطنتی را در جفت چشم‌های عباس دیدم، اما به روی خودم نیاوردم، تازه با صحبتی که عباس راه انداخته بود، جایی برای شانه خالی کردن من یکی باقی نمی‌ماند.

این رزمنده هشت سال دفاع مقدس اظهار می‌کند: قبل از حرکت سواره‌نظام، قاطر مخصوصی برایم آوردند، قاطر چموشی به‌نظر می‌رسید، عباس گفت؛ آقای حامی! جسارتاً شما جلو راه بیفتید، ما هم پشت سرتان؛ توی دلم گفتم؛ «دارم برات عباس!» نخستین‌بارم بود که سوار چهارپایی مثل قاطر می‌شدم، دو نفر کمکم کردند که سوار بشوم، نیروها هم هر کدام سوار قاطرهاشان، دنبالم، عباس با طناب سر قاطرم را گرفته بود، بدون آن که کسی از بچه‌ها متوجه حرف‌هایش بشود، آمد جلو و دم‌گوشی گفت؛ «حامی! خُب، یاد گرفتی حالا؟ سر طناب را می‌دهم دست خودت، از اینجا به بعد را باید خودت برانی، یک وقت جلو بچه‌ها ناشی‌بازی در نیاری و ضایع‌مان بکنی؟ گفتم؛ «عباس! تو رو خدا این کار را نکن، نرو از پیشم!».

گت‌آقازاده می‌گوید: اما عباس گوشش بدهکار حرف‌هایم نبود، افسار قاطر را داد به من و خودش سوار یک قاطر دیگر، تند از آنجا دور شد، قبل از رفتن هم یک ترکه به پشت قاطرم زد، قاطر چموش هی بالا پایین، عقب و جلو می‌رفت و خلاصه جفتک‌بازی در می‌آورد، یک آن آرام و قرار نداشت، هر چی ملاحظه‌اش را می‌کردم، گوشش بدهکار نبود، تمام زورِ بازویم را به‌کار گرفتم که لااقل جلو نیروهام زمین نیفتم، اما نتیجه جفتک‌پرانی‌های قاطر چموش آن شد که با صورت نقش زمینِ پر از گل و لای بشوم، از خجالت آب شده بودم، از قرار معلوم، عباس با تعدادی از بچه‌ها هم‌دست شده بود و این قاطر چموش را برای من نشان کرده بودند، وقتی بلند شدم، گفتم: «عباس! خانه‌ات خراب، با منظور این کار را کردی، سکه پولم کردی جلوی بچه‌ها».

 

اشتراک گذاری

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

نظر خود را اضافه کنید.

0
شرایط و قوانین.

نظرات

  • هیچ نظری یافت نشد

جستجو

تبلیغات

اوقات شرعی


JoomShaper